Στην αγγλική ύπαιθρο του 18ου αιώνα, μια σειρά από νομοθετικές πράξεις άλλαξε για πάντα τη μορφή της κοινωνίας: ήταν οι λεγόμενες «περιφράξεις» (enclosures). Με αυτές, οι κοινές γαίες – οι εκτάσεις όπου οι χωρικοί βοσκούσαν ελεύθερα τα ζώα τους, υλοτομούσαν και καλλιεργούσαν για γενιές – αφαιρέθηκαν από τη συλλογική χρήση, περιφράχτηκαν με συρματοπλες «περιφράξεις» (enclosures). Με αυτές, οι κοινές γαίες – οι εκτάσεις όπου οι χωρικοί βοσκούσαν ελεύθερα τα ζώα τους, υλοτομούσαν και καλλιεργούσαν για γενιές – αφαιρέθηκαν από τη συλλογική χρήση, περιφράχτηκαν με συρματοπλέγματα και μετατράπηκαν σε ιδιωτική ιδιοκτησία λίγων μεγαλο-γαιοκτημόνέγματα και μετατράπηκαν σε ιδιωτική ιδιοκτησία λίγων μεγαλο-γαιοκτημόνων.
Η αλλαγή αυτή δεν στερούσε απλώς τη γη· υποχρέωνε τους ανθρώπους να μετατραπούν από αυτόνομους παραγωγούς, σε εξαρτημένους εργάτες.
- Ακριβώς η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε – σιωπηλά και σταδιακά – στον ψηφιακό κόσμο.
Το πρώιμο Διαδίκτυο λειτούργησε ως ένας ψηφιακός κοινός τόπος. Ήταν ένας χώρος δομημένος πάνω σε ανοιχτά πρωτόκολλα – όπως το HTTP, το email, το IRC και αργότερα τα RSS feeds. Στον χώρο αυτόν, οποιοσδήποτε μπορούσε να στήσει τη δική του προσωπική ιστοσελίδα, να διατηρήσει ένα ιστολόγιο ή να συμμετάσχει σε ένα φόρουμ. Κανένας εταιρικός κολοσσός δεν κατείχε τις γραμμές επικοινωνίας, ούτε καθόριζε πως ή που θα εκφραστεί ο κάθε χρήστης.
- Σήμερα, η ανοιχτή αυτή έκταση έχει κατατμηθεί και περιφραχτεί. Ο ψηφιακός δημόσιος χώρος μετατοπίστηκε βίαια μέσα στα τείχη τεσσάρων ή πέντε πολυεθνικών εταιρειών.
Οι σύγχρονες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης δεν σχεδιάστηκαν ως απλά εργαλεία επικοινωνίας· σχεδιάστηκαν ως περιφραγμένα οικοσυστήματα.
Μέσα σε αυτά τα τείχη, διαμορφώνεται μια νέα μορφή ψηφιακής φεουδαρχίας:
- Η απώλεια της ιδιοκτησίας: Ο χρήστης δεν κατέχει το περιεχόμενό του, τη λίστα των επαφών του, ούτε καν την ψηφιακή του ταυτότητα. Αν μια εταιρεία αποφασίσει να κλείσει έναν λογαριασμό ή να αλλάξει τους όρους χρήσης, χρόνια δημιουργίας και αλληλεπίδρασης εξαφανίζονται ακαριαία.
- Η δωρεάν παραγωγή υπεραξίας: Όπως οι δουλοπάροικοι τού μεσαίωνα καλλιεργούσαν τη γη του φεουδάρχη αποδίδοντας το μεγαλύτερο μέρος της σοδειάς, έτσι και οι χρήστες παράγουν καθημερινά το περιεχόμενο, τα δεδομένα και την αλληλεπίδραση που τροφοδοτούν τις πλατφόρμες. Ο «ψηφιακός φεουδάρχης» εισπράττει το κέρδος μέσω διαφημίσεων και αλγοριθμικής επιτήρησης.
- Το φαινόμενο του δικτύου ως αόρατη περίφραξη: Το κλασικό επιχείρημα των εταιρειών είναι: «Αν δεν σου αρέσει, μπορείς να φύγεις». Όμως, όταν όλη η κοινωνική, επαγγελματική και πολιτισμική ζωή έχει μεταφερθεί εντός των τειχών, η αποχώρηση ισοδυναμεί με κοινωνική απομόνωση. Αυτό το «φαινόμενο του δικτύου» (network effect) είναι το σύγχρονο συρματόπλεγμα.
Η αλγοριθμική παραμόρφωση της δημόσιας σφαίρας:
Όταν ο δημόσιος διάλογος διεξάγεται σε ιδιωτικούς χώρους που αποσκοπούν στο κέρδος, η ίδια η φύση της επικοινωνίας αλλοιώνεται:
- Από την ιδέα στο συναίσθημα-εμπόρευμα: Ο αλγόριθμος δεν προωθεί την ανάλυση που απαιτεί σκέψη, αλλά την ανάρτηση που προκαλεί οργή, πόλωση και εξάρτηση. Στόχος δεν είναι η ενημέρωση, αλλά η διατήρηση τού χρήστη στην οθόνη για όσο περισσότερο χρόνο γίνεται.
- Ο θάνατος των ανοιχτών υποδομών: Τα RSS feeds – που επέτρεπαν στον καθένα να διαβάζει τις ειδήσεις που επιλέγει χωρίς διαμεσολαβητές – αντικαταστάθηκαν από τα αλγοριθμικά feeds. Τα ανοιχτά φόρουμ αντικαταστάθηκαν από κλειστές ομάδες. Η προσωπική ιστοσελίδα αντικαταστάθηκε από ένα τυποποιημένο προφίλ.
⚠️ Όταν η ελευθερία της έκφρασης ασκείται μέσα σε ιδιωτικά ψηφιακά φέουδα, παύει να είναι θεμελιώδες δικαίωμα. Μετατρέπεται σε μια προσωρινή άδεια χρήσης, η οποία ανακαλείται μόλις θιγούν τα εταιρικά συμφέροντα.
Επαναφορά των κοινών: Δρόμοι για την ψηφιακή χειραφέτηση:
Η απάντηση στην περίφραξη – μάντρωμα, το αποκαλώ εγώ – δεν μπορεί να είναι ούτε η παραίτηση, ούτε η παθητική αποδοχή των όρων των πολυεθνικών. Όπως στην ιστορία η κατάργηση των κοινών γαιών συνάντησε την αντίσταση των τοπικών κοινωνιών, έτσι και στον ψηφιακό χώρο αναπτύσσονται υποδομές που αμφισβητούν την εταιρική κυριαρχία.
☞ Η διέξοδος στηρίζεται σε τρεις βασικούς πυλώνες:
- Το Ομοσπονδιακό Δίκτυο (Fediverse) και τα ανοιχτά πρωτόκολλα: Εφαρμογές που βασίζονται στο ανοιχτό πρότυπο ActivityPub (όπως το Mastodon, το Pixelfed, το PeerTube και το Lemmy) αποδεικνύουν ότι η κοινωνική δικτύωση μπορεί να υπάρξει χωρίς κεντρικό «αφεντικό». Στο Fediverse δεν υπάρχει ένας αλγόριθμος που αποφασίζει τι ή πώς θα το δεις, ούτε μια εταιρεία που κατέχει τα δεδομένα σου. Κάθε κοινότητα τρέχει τον δικό της διακομιστή, ενώ όλοι οι διακομιστές μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους ελεύθερα.
- Η επιστροφή στον προσωπικό χώρο και την αυτοφιλοξενία: Η διατήρηση ενός προσωπικού ιστολογίου, η χρήση RSS feeds για την παρακολούθηση της επικαιρότητας και η φιλοξενία δικών μας υπηρεσιών (όπως το Nextcloud για τα αρχεία μας) δεν είναι απλώς τεχνικά χόμπι. Είναι πράξεις ανάκτησης της ψηφιακής μας κυριότητας. Μετατρέπουν τον χρήστη από ενοικιαστή ξένων υποδομών σε ιδιοκτήτη του ψηφιακού του σπιτιού.
- Η διεκδίκηση της τεχνολογίας ως δημόσιου αγαθού: Η ψηφιακή υποδομή της κοινωνίας πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως οι δρόμοι, η ύδρευση και τα σχολεία: ως δημόσιο αγαθό που χρηματοδοτείται από την κοινωνία και επιστρέφει σε αυτήν με ανοιχτό κώδικα (Δημόσιο Χρήμα, Δημόσιος Κώδικας).
ℹ️ Το ζήτημα της ψηφιακής αυτονομίας δεν είναι θέμα ατομικής «καταναλωτικής επιλογής». Είναι ζήτημα δημοκρατίας, συλλογικής μνήμης και προστασίας της δημόσιας σφαίρας από την εμπορευματοποίηση.
Εφικτά βήματα – Από τη θεωρία στην καθημερινή πράξη:
Πώς σπάμε λοιπόν τα τείχη στην καθημερινότητά μας;
- Ξεκινούμε από τα ανοιχτά πρότυπα: Αντικαθιστούμε σταδιακά τις κλειστές πλατφόρμες με εναλλακτικές του Fediverse ή αυτόνομες λύσεις.
- Υποστηρίζουμε τις ανεξάρτητες κοινότητες: Στηρίζουμε εγχειρήματα που φιλοξενούν ανοιχτούς διακομιστές, συλλογικότητες ελεύθερου λογισμικού και ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης.
- Καλλιεργούμε την κριτική ψηφιακή παιδεία: Μαθαίνουμε να διακρίνουμε τη διαφορά ανάμεσα σε μια υπηρεσία που μας προσφέρεται ως «δωρεάν» προϊόν και σε μια υποδομή που σχεδιάστηκε για να σέβεται την αυτονομία μας.
Πηγές & Αυτόνομες Πλατφόρμες:
- ActivityPub Protocol (w3.org): Το επίσημο πρότυπο της W3C για την αποκεντρωμένη κοινωνική δικτύωση.
- The Fediverse Project (fediverse.info): Εισαγωγή στο ομοσπονδιακό δίκτυο και στις αυτόνομες εφαρμογές του.
- Δημόσιο Χρήμα, Δημόσιος Κώδικας (osarena.org)
- Σχολή της Φρανκφούρτης & Κριτική Θεωρία (el.wikipedia.org): Η θεωρητική βάση για την κριτική του εργαλειακού λόγου και της εμπορευματοποίησης.
✍🏼 Η περίφραξη του διατηρητέου ψηφιακού μας χώρου δεν είναι αναπόδραστη. Όσο θυμόμαστε ότι το Διαδίκτυο κατασκευάστηκε ως κοινός τόπος, τόσο θα έχουμε τη δυνατότητα να γκρεμίζουμε τα εταιρικά τείχη και να επιστρέφουμε στην ελευθερία των ανοιχτών υποδομών.
Πηγή άρθρου: https://osarena.org/